در اتاق های ژنراتور علاوه بر خود تجهیز ژنراتور، تجهیزات الکتریکی و تأسیساتی بابت تامین سوخت موتور ژنراتور وجود دارد. بنابراین انواع آتش سوزی به دلایل زیر ممکن است، رخ دهد:

نشت سوخت و روغن موتور ژنراتور

گرمای بیش از حد فضا

اتصال کوتاه در مدارهای تجهیزات و ادوات و ابزار دقیق

نکات مهم استاندارد NFPA 37 در خصوص سیستم اطفای حریق اتاق ژنراتورها

1. پیشنهاد می شود یک شیر توقف خودکار سوخت، که توسط سیستم اطفاء حریق خودکار فعال می شود، در محل ورودی سوخت موتورها نصب شوند.
2. سیستم‌های اطفاء حریق ثابت باید به گونه‌ای طراحی شوند که از تمام مناطقی که ممکن است سوخت یا روغن پاشیده، جاری یا جمع شود، محافظت کنند.
3. سیستم های تهویه مکانیکی باید طوری تنظیم شوند که با فعال شدن سیستم اطفاء حریق خاموش شوند.
4. موقعیت سیستم ها و تجهیزات اطفای حریق باید به گونه ای باشد که دسترسی تعمیر و نگهداری موتور بسهولت انجام شود.
5. اگر از سیستم های اطفای حریق فوم استفاده می شود این سیستم باید به گونه‌ای طراحی شود که پتوی فوم (لایه حفاظتی) یا غوطه‌ور شدن فوم را فراهم کنند. این سیستم تا زمانی که موتور خنک شده و دما به پایینتر از دمای اشتعال مواد قابل احتراق موجود روی بدنه برسد، خنک سازی را ادامه دهند.
6. اگر از سیستم های اطفای حریق گازی استفاده می کردد موارد زیر باید در نظر گرفته شوند:

• سیستم‌های گازی باید بصورت غرقابی (Flooding) طراحی شوند.
• توجه به پیکربندی صحیح تجهیزات و محفظه
• سیستم باید به گونه ای طراحی شوند که غلظت را در محفظه برای مدت زمانی کافی حفظ کنند تا اطمینان حاصل شود که آتش خاموش شده و دمای سطح موتور یا توربین تا زیر دمای خوداشتعال سرد شود.
• ماده اطفا جهت سرد کردن بدنه باید حداقل تا ۲۰ دقیقه در محیط حفظ شود.

7. سیستم های اطفاء حریق شیمیایی خشک مانند آیروسل باید به گونه ای طراحی شوند که حداقل ۲۰ دقیقه یا تا زمانی که ثابت شود موتور تا دمای خود اشتعال مواد قابل احتراق موجود خنک شده است، کار کنند.